در دنیای پر رمز و راز روابط عاشقانه، گاه موجودی ناخوانده به نام زگیل تناسلی پدیدار می شود و سایه ای از نگرانی و ترس را بر تار و پود زندگی مشترک می افکند.

این ویروس مزاحم که از طریق تماس جنسی منتقل می شود، می تواند ظاهری شبیه به گل کلم داشته باشد و در نواحی تناسلی و مقعد خود را نشان دهد.

در این مقاله، با زگیل تناسلی از نزدیک آشنا می شویم، راه های پیشگیری از آن را بررسی می کنیم و روش های مختلف کنترل، پیشگیری و درمان زگیل تناسلی را به شما معرفی خواهیم کرد.

زگیل تناسلی چیست؟

زگیل تناسلی نوعی عفونت آمیزشی (STI) است که توسط ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) ایجاد می‌شود.

این ویروس از طریق انتقال پوست به پوست و رابطه جنسی، منتقل می‌شود و می‌تواند باعث ایجاد زائده‌های کوچک، نرم و گوشتی در ناحیه تناسلی، مقعد و یا کشاله ران شود.

زگیل تناسلی یکی از شایع‌ترین عفونت‌های مقاربتی (STIs) در جهان است و تخمین زده می‌شود که حدود ۴۰ تا ۸۰ درصد از افراد فعال جنسی در طول زندگی خود به نوعی از HPV مبتلا خواهند شد.

انواع مختلفی از HPV وجود دارد که برخی از آنها کم‌خطر و برخی دیگر پرخطر هستند. HPV کم‌خطر معمولاً فقط زگیل تناسلی ایجاد می‌کند، در حالی که HPV پرخطر می‌تواند منجر به سرطان دهانه رحم، مقعد، آلت تناسلی و گلو شود.

علائم زگیل تناسلی در مردان و زنان: شباهت‌ها و تفاوت‌ها

زگیل تناسلی، ناشی از ویروس HPV، می تواند در هر دو جنس مرد و زن ظاهر شود. علائم این بیماری در هر دو جنس تا حد زیادی مشابه است، با این حال اختلافات ظریفی نیز وجود دارد که در ادامه به آنها اشاره خواهیم کرد.

علائم مشترک زگیل تناسلی در مردان و زنان:

برجستگی‌های کوچک، نرم و گوشتی در ناحیه تناسلی، مقعد یا کشاله ران. این برجستگی‌ها می‌توانند به تنهایی یا به صورت گروهی ظاهر شوند و در اندازه‌ها و اشکال مختلفی، از جمله گل کلمی، صاف یا مخروطی، وجود داشته باشند.

خارش، سوزش یا درد در ناحیه زگیل. این علائم ممکن است خفیف یا شدید باشند و گاه به گاه یا مداوم باشند.

خونریزی در هنگام رابطه جنسی.  این علامت کمتر شایع است، اما می تواند در صورت وجود زگیل در داخل واژن یا مقعد رخ دهد.

تفاوت‌های ظریف علائم زگیل تناسلی در مردان و زنان:

محل زگیل: در مردان، زگیل تناسلی بیشتر در آلت تناسلی، کیسه بیضه، مقعد و کشاله ران ظاهر می شود. در زنان، زگیل تناسلی بیشتر در داخل و اطراف واژن، دهانه رحم، مقعد و کشاله ران ظاهر می شود.

تعداد زگیل: به طور کلی، زگیل تناسلی در زنان نسبت به مردان بیشتر است.

ظاهر زگیل: در مردان، زگیل تناسلی بیشتر به صورت گل کلمی ظاهر می شود، در حالی که در زنان ممکن است صاف یا مخروطی شکل باشند.

نکته مهم این است که در برخی موارد، زگیل تناسلی ممکن است هیچ علامتی نداشته باشد و عدم مشاهده زگیل تناسلی به معنای عدم وجود عفونت HPV نیست.

انواع HPV: دسته‌بندی ویروس پاپیلومای انسانی

ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) یکی از شایع‌ترین ویروس‌های مقاربتی است که بیش از ۱۰۰ نوع مختلف دارد. این ویروس‌ها به دو دسته اصلی تقسیم می‌شوند: انواع کم‌خطر و انواع پرخطر.

انواع کم‌خطر (Low-risk HPV)

این نوع از ویروس‌های HPV معمولاً باعث ایجاد زگیل‌های تناسلی و زگیل‌های پوستی می‌شوند و به ندرت با سرطان مرتبط هستند. برخی از انواع کم‌خطر HPV عبارتند از:

HPV 6  و HPV 11: این دو نوع مسئول بیشتر زگیل‌های تناسلی هستند و به ندرت باعث سرطان می‌شوند. همچنین ممکن است باعث زگیل‌های لارنژیال (حنجره) شوند.

انواع پرخطر (High-risk HPV)

انواع پرخطر HPV با خطر بالای سرطان‌های مختلف مرتبط هستند، به ویژه سرطان دهانه رحم. برخی از انواع پرخطر HPV عبارتند از:

HPV 16 و HPV 18 : این دو نوع به طور خاص با سرطان دهانه رحم مرتبط هستند و مسئول بیشتر موارد این سرطان در زنان هستند. همچنین با سرطان‌های دیگر مانند سرطان مقعد، آلت تناسلی، و گلو مرتبط هستند.  HPV 31، HPV 33، HPV 45، HPV 52 و HPV 58 : این انواع نیز پرخطر هستند و می‌توانند باعث تغییرات پیش‌سرطانی در سلول‌های دهانه رحم و دیگر نواحی بدن شوند.

عوامل ابتلا به زگیل تناسلی

ویروس پاپیلومای انسانی (HPV)، عامل زگیل تناسلی، از طریق تماس پوست به پوست، به ویژه خلال رابطه جنسی، منتقل می‌شود.

عوامل متعددی می‌توانند خطر ابتلا به زگیل تناسلی را افزایش دهند، از جمله:

۱.تماس جنسی:

تعداد شرکای جنسی: داشتن شرکای جنسی متعدد، خطر ابتلا به HPV را به طور قابل توجهی افزایش می‌دهد.

نوع رابطه جنسی: رابطه جنسی مقعدی به دلیل ظرافت بیشتر بافت مقعد، خطر ابتلا به HPV را بیشتر از رابطه جنسی واژنی یا دهانی به همراه دارد.

رابطه جنسی با افراد پرخطر: افرادی که شرکای جنسی متعددی دارند، سابقه عفونت‌های مقاربتی (STIs) دارند یا در سکس تجاری فعالیت می‌کنند، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به HPV هستند.

۲.عدم استفاده از کاندوم:

استفاده منظم و صحیح از کاندوم می‌تواند خطر ابتلا به HPV را به طور قابل توجهی کاهش دهد، اما به طور کامل از آن جلوگیری نمی‌کند.

کاندوم می‌تواند از انتقال HPV از طریق تماس پوست به پوست محافظت کند، اما ناحیه‌ای از پوست که توسط کاندوم پوشیده نشده است، همچنان در معرض خطر ابتلا به ویروس خواهد بود.

۳.ضعیف شدن سیستم ایمنی:

سیستم ایمنی ضعیف می‌تواند بدن را در برابر عفونت‌ها، از جمله HPV، آسیب‌پذیرتر کند.

عوامل متعددی می‌توانند سیستم ایمنی را ضعیف کنند، از جمله بیماری‌های خودایمنی، HIV/AIDS، دیابت و مصرف طولانی‌مدت کورتیکواستروئیدها.

۴.زایمان:

زنان مبتلا به HPV می‌توانند ویروس را در حین زایمان به نوزاد خود منتقل کنند.

این امر می‌تواند منجر به زگیل تناسلی یا ضایعات تنفسی در نوزاد شود.

واکسن HPV می‌تواند به محافظت از نوزادان در برابر عفونت HPV کمک کند.

۵.اشتراک‌گذاری وسایل شخصی:

اشتراک‌گذاری وسایل شخصی مانند حوله، تیغ ریش‌تراشی یا اسباب‌بازی‌های جنسی می‌تواند خطر ابتلا به HPV را افزایش دهد،

به خصوص اگر این وسایل با پوست یا مایعات بدن فرد آلوده تماس داشته باشند.

عوامل دیگری نیز ممکن است در ابتلا به زگیل تناسلی نقش داشته باشند، از جمله:

سابقه خانوادگی: داشتن سابقه خانوادگی زگیل تناسلی می‌تواند خطر ابتلا به این بیماری را افزایش دهد.

سیگار کشیدن: سیگار کشیدن می‌تواند سیستم ایمنی را ضعیف کند و خطر ابتلا به HPV را افزایش دهد.

مصرف بیش از حد الکل: مصرف بیش از حد الکل می‌تواند قضاوت را مختل کند و منجر به رفتارهای پرخطر جنسی شود که خطر ابتلا به HPV را افزایش می‌دهد.

عوارض و خطرات ابتلا به زگیل تناسلی:

عوارض و خطرات مرتبط با زگیل تناسلی به نوع ویروس HPV که فرد آلوده به آن است بستگی دارد. به طور کلی، زگیل تناسلی می تواند عوارض زیر را به همراه داشته باشد:

عوارض شایع:

خارش، سوزش یا درد: زگیل تناسلی می تواند در ناحیه تناسلی ایجاد خارش، سوزش یا درد کند.

مشکلات ادراری: زگیل تناسلی در مجرای ادراری می تواند باعث مشکلاتی مانند درد هنگام ادرار کردن، تکرر ادرار یا خون در ادرار شود.

خونریزی واژینال: در زنان، زگیل تناسلی در واژن یا دهانه رحم می تواند باعث خونریزی واژینال بعد از رابطه جنسی یا خونریزی بین پریودها شود.

زگیل های بزرگ یا زیاد: در برخی موارد، زگیل تناسلی می تواند بزرگ یا زیاد شود و مشکلاتی در رابطه جنسی یا فعالیت های روزانه ایجاد کند.

عوارض جدی:

سرطان: برخی از انواع HPV می توانند خطر ابتلا به سرطان دهانه رحم، مقعد، واژن، آلت تناسلی مردان یا گلو را افزایش دهند.

انتقال به نوزاد: زنان باردار مبتلا به زگیل تناسلی می توانند ویروس را هنگام زایمان طبیعی به نوزاد خود منتقل کنند. این امر می تواند منجر به مشکلات تنفسی در نوزاد شود.

خطرات برای افراد دارای سیستم ایمنی ضعیف:

افراد دارای سیستم ایمنی ضعیف، مانند افراد مبتلا به HIV/AIDS، بیشتر در معرض ابتلا به زگیل تناسلی هستند و ممکن است دیرتر از افراد سالم از این بیماری خلاص شوند. همچنین، در این افراد خطر ابتلا به عوارض جدی مانند سرطان بیشتر است.

روش های تشخیص

تشخیص زگیل تناسلی معمولاً توسط پزشک و با استفاده از روش های زیر انجام می شود:

۱.معاینه فیزیکی:

پزشک ناحیه تناسلی شما را به دقت معاینه می کند تا زگیل را مشاهده کند.

زگیل تناسلی می تواند به صورت تک، چندتایی یا گروهی ظاهر شود.

ممکن است کوچک، بزرگ، صاف یا برجسته باشد.

رنگ آن می تواند صورتی، سفید یا قهوه ای باشد.

۲.تست پاپ اسمیر:

این آزمایش برای زنان استفاده می شود و سلول های دهانه رحم را از نظر وجود سلول های سرطانی یا پیش سرطانی بررسی می کند.

اگر در تست پاپ اسمیر شما سلول های غیرطبیعی مشاهده شود، پزشک ممکن است آزمایش های دیگر را برای تشخیص HPV انجام دهد.

۳.کولپوسکوپی:

در این آزمایش، پزشک از ابزاری به نام کولپوسکوپ برای بزرگنمایی دهانه رحم و بررسی دقیق تر آن استفاده می کند.

اگر در کولپوسکوپی ناحیه ای مشکوک مشاهده شود، پزشک ممکن است از آن بیوپسی بگیرد.

۴.بیوپسی:

در این آزمایش، نمونه کوچکی از بافت مشکوک برداشته و زیر میکروسکوپ بررسی می شود.

بیوپسی دقیق ترین روش برای تشخیص HPV است.

۵.تست HPV:

این آزمایش برای تشخیص وجود ویروس HPV در ناحیه تناسلی استفاده می شود.

تست HPV می تواند روی زنان و مردان انجام شود.

دو نوع آزمایش HPV وجود دارد:

تست HPV DNA :این آزمایش از سلول های دهانه رحم یا ناحیه تناسلی برای تشخیص وجود DNA ویروس HPV استفاده می کند.

تست HPV RNA : این آزمایش از ترشحات واژن یا آلت تناسلی برای تشخیص وجود RNA ویروس HPV استفاده می کند.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد:

۱.مشاهده زگیل در ناحیه تناسلی

۲.سوزش یا درد حین رابطه جنسی

۳.خونریزی واژینال غیر طبیعی

۴.ترشحات واژینال غیرطبیعی

۵.رابطه جنسی با چند نفر

راه های پیشگیری

بهترین راه برای پیشگیری از زگیل تناسلی، ترکیبی از روش های زیر است:

۱.واکسن

واکسن گارداسیل (Gardasil)

انواع HPV تحت پوشش: گارداسیل علیه چهار نوع HPV (نوع ۶، ۱۱، ۱۶ و ۱۸) محافظت می‌کند. HPV نوع ۶ و ۱۱ مسئول بیشتر زگیل‌های تناسلی هستند، در حالی که HPV نوع ۱۶ و ۱۸ بیشترین ارتباط را با سرطان دهانه رحم دارند.

مصرف کنندگان: این واکسن برای استفاده در دختران و پسران از سنین ۹ تا ۲۶ سال توصیه می‌شود. با این حال، در برخی کشورها ممکن است برای افراد تا سن ۴۵ سال نیز تجویز شود.

۲واکسن گارداسیل ۹ (Gardasil 9)

انواع HPV تحت پوشش: گارداسیل ۹ علاوه بر چهار نوع HPV که توسط گارداسیل تحت پوشش قرار می‌گیرد (۶، ۱۱، ۱۶ و ۱۸)، در برابر پنج نوع HPV دیگر (۳۱، ۳۳، ۴۵، ۵۲ و ۵۸) نیز محافظت می‌کند.

مصرف کنندگان: مشابه با گارداسیل، این واکسن نیز برای دختران و پسران از سنین ۹ تا ۲۶ سال توصیه می‌شود و در برخی کشورها ممکن است تا سن ۴۵ سال نیز تجویز شود.

مزایا: پوشش گسترده‌تر انواع HPV و در نتیجه کاهش بیشتر خطر ابتلا به سرطان‌های مرتبط با HPV و زگیل‌های تناسلی.

۲.رابطه جنسی ایمن:

استفاده از کاندوم می تواند خطر ابتلا به زگیل تناسلی را در حین رابطه جنسی کاهش دهد، اما نمی تواند آن را به طور کامل از بین ببرد.

همیشه در حین رابطه جنسی از کاندوم استفاده کنید، حتی اگر به شریک جنسی خود اعتماد دارید.

۳.محدود کردن تعداد شرکای جنسی:

هر چه تعداد شرکای جنسی شما کمتر باشد، خطر ابتلا به زگیل تناسلی نیز کمتر خواهد بود.

۴.خودداری از رابطه جنسی در صورت وجود زگیل:

اگر شما یا شریک جنسی تان به زگیل تناسلی مبتلا هستید، تا زمان درمان کامل از برقراری رابطه جنسی خودداری کنید.

این کار به جلوگیری از انتشار ویروس به دیگران کمک می کند.

۵.معاینات منظم:

زنان باید به طور منظم تست پاپ اسمیر انجام دهند تا سلول های سرطانی یا پیش سرطانی در دهانه رحم را شناسایی کنند.

اگر شما در معرض خطر بالای ابتلا به HPV هستید، پزشک ممکن است آزمایش های منظم HPV را برای شما تجویز کند.

۶.تقویت سیستم ایمنی:

داشتن سیستم ایمنی قوی می تواند به بدن شما در مبارزه با ویروس HPV کمک کند.

برای تقویت سیستم ایمنی خود، غذاهای سالم بخورید، به طور منظم ورزش کنید و خواب کافی داشته باشید.

۷.پرهیز از دخانیات و مواد مخدر:

استعمال دخانیات و مواد مخدر می تواند سیستم ایمنی شما را ضعیف کند و شما را در برابر عفونت آسیب پذیرتر کند.

۸.شستشوی دست ها:

همیشه دست های خود را به طور منظم با صابون و آب گرم بشویید، به خصوص قبل و بعد از رابطه جنسی.

۹.اجتناب از به اشتراک گذاشتن وسایل شخصی:

از به اشتراک گذاشتن حوله، تیغ ریش تراشی و دیگر وسایل شخصی با دیگران خودداری کنید.

۱۰.استفاده از لباس زیر نخی:

لباس زیر نخی به گردش هوا در ناحیه تناسلی کمک می کند و خطر رشد قارچ و عفونت را کاهش می دهد.

روش های درمان

۱.درمان موضعی:

داروهای موضعی مانند اسید سالیسیلیک، ایمیکیمیود و پودوفیلین می توانند برای از بین بردن زگیل های کوچک و تکی استفاده شوند.

این داروها باید طبق دستور پزشک بر روی زگیل ها اعمال شوند.

۲.کرایوتراپی:

در این روش، زگیل ها با استفاده از نیتروژن مایع منجمد می شوند.

این روش ممکن است با درد و ناراحتی همراه باشد و ممکن است لازم باشد چندین بار تکرار شود.

۳.الکتروکوتر:

در این روش، زگیل ها با استفاده از جریان الکتریکی سوزانده می شوند.

این روش ممکن است باعث ایجاد اسکار شود.

۴.لیزر درمانی:

در این روش، زگیل ها با استفاده از لیزر از بین می روند.

لیزر درمانی ممکن است برای زگیل های بزرگتر یا مقاوم به درمان های دیگر موثر باشد.

۵.جراحی:

در موارد نادر، ممکن است برای برداشتن زگیل های بزرگ یا خوشه ای از زگیل ها نیاز به جراحی باشد.

۶.درمان های خانگی:

برخی از افراد از درمان های خانگی مانند استفاده از سرکه سیب، روغن درخت چای یا عصاره سیر برای درمان زگیل تناسلی استفاده می کنند.

در نتیجه

زگیل تناسلی یک عفونت ویروسی شایع است که از طریق تماس جنسی منتقل می شود. این بیماری می تواند با زگیل های کوچک و نرم در ناحیه تناسلی ظاهر شود و عوارض مختلفی از جمله خارش، سوزش، درد، مشکلات ادراری و در موارد نادری سرطان را به دنبال داشته باشد.

راه های عمده ابتلا به زگیل تناسلی:

رابطه جنسی: رایج ترین راه انتقال زگیل تناسلی از طریق رابطه جنسی واژینال، مقعدی یا دهانی با فرد آلوده است.

تماس پوست به پوست: تماس مستقیم پوست با پوست ناحیه تناسلی فرد آلوده، حتی بدون رابطه جنسی، می تواند باعث انتقال ویروس شود.

از مادر به فرزند: در موارد نادری، زگیل تناسلی می تواند از طریق کانال زایمانی آلوده مادر به نوزاد منتقل شود.

خطرات زگیل تناسلی:

سرطان: برخی از انواع HPV می توانند خطر ابتلا به سرطان دهانه رحم، مقعد، واژن، آلت تناسلی مردان یا گلو را افزایش دهند.

انتقال به نوزاد: زنان باردار مبتلا به زگیل تناسلی می توانند ویروس را هنگام زایمان طبیعی به نوزاد خود منتقل کنند. این امر می تواند منجر به مشکلات تنفسی در نوزاد شود.

مشکلات روحی: زگیل تناسلی می تواند باعث استرس، اضطراب و کاهش عزت نفس شود.

راه های پیشگیری از زگیل تناسلی:

واکسن HPV : بهترین راه برای پیشگیری از زگیل تناسلی، تزریق واکسن HPV گارداسیل و گارداسیل۹ است. این واکسن ها برای دختران و پسران ۹ تا ۲۶ ساله توصیه می شود.

رابطه جنسی ایمن: استفاده از کاندوم می تواند خطر ابتلا به زگیل تناسلی را در حین رابطه جنسی کاهش دهد، اما نمی تواند آن را به طور کامل از بین ببرد.

محدود کردن تعداد شرکای جنسی: هر چه تعداد شرکای جنسی شما کمتر باشد، خطر ابتلا به زگیل تناسلی نیز کمتر خواهد بود.

خودداری از رابطه جنسی در صورت وجود زگیل: اگر شما یا شریک جنسی تان به زگیل تناسلی مبتلا هستید، تا زمان درمان کامل از برقراری رابطه جنسی خودداری کنید.

معاینات منظم:زنان باید به طور منظم تست پاپ اسمیر انجام دهند تا سلول های سرطانی یا پیش سرطانی در دهانه رحم را شناسایی کنند.

در صورت مشاهده هر گونه زگیل در ناحیه تناسلی، به پزشک مراجعه کنید. تشخیص و درمان زودهنگام می تواند به جلوگیری از عوارض جدی این بیماری کمک کند.

ایموبلند فوراور، مکملی برای تقویت سیستم ایمنی بدن و درمان زگیل تناسلی

ایموبلند فوراور یک مکمل غذایی است که برای تقویت سیستم ایمنی بدن طراحی شده است. این محصول به تقویت عملکرد سلول‌های ایمنی کمک می‌کند.

ایموبلند با افزایش مقاومت بدن در برابر بیماری‌ها، بهبود روند بهبودی و کاهش مدت زمان بیماری شناخته می‌شود. مصرف این مکمل به خصوص برای افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند یا در معرض عفونت‌های مکرر قرار دارند، توصیه می‌شود.

شما در هرکجای ایران عزیزمان باشید، می توانید برای دریافت مشاوره تخصصی با شماره ۰۹۱۳۳۲۶۱۶۸۵ تماس بگیرید.

مطالب مرتبط